Wieczór, za oknem śnieżyca, w ręku książka (no bo przecież sesja trwa w najlepsze) i nagle całą tą cichą „naukawą” harmonię przerywa brzęczący na biurku telefon. To bizon dzwoni i radośnie oświadcza, że kupił sobie Wii. Po krótkiej rozmowie, komórka z powrotem ląduje na blacie, a ja siadając do zeszytów zachodzę w głowę; Może też zainwestować w konsolę Nintendo? No bo przecież ile można grać padem? Toż to już jedenaście lat gram na konsolach i zawsze sterowanie wyglądało z grubsza tak samo. No dobrze, były kierownice, arcade sticki, etc. niemniej jednak pad miał nad tego typu akcesoriami przewagę.