Mam zaszczyt (duma aż mnie rozpiera) zaprezentować pierwszy odcinek naszego videocastu, który poświęciliśmy małej prezentacji Alana Wake’a. Kręcony dość chałupniczymi metodami, więc z góry przepraszamy za utrudnienia w stylu gubienie ostrości. Jak kupimy sobie odpowiedni osprzęt, czyli kartę telewizyjną i kamerę HD, to będziemy mogli zgrywać obraz bezpośrednio z konsoli, a nie kręcić ekran . Hołpfuli wszystko będzie z odcinku na odcinek lepiej wyglądać.

Na początku videocastu rozwiązanie konkursu Darc Sector (wygrali Makos i Deshirey). Gratulacja dla zwycięzców, a adresy na jakie mamy wysłać nagrody prześlijcie na maila lukasz@2pady.pl

Taki dzień jak dziś zdecydowanie nie zdarza się zbyt często. Dzień, kiedy to dane jest nam zagrać w grę,  wyczekiwaną przez wiele lat. Grę, która przez długi czas była wielką niewiadomą. Tak, to właśnie dziś trafił do nas Alan Wake.

Zanim jednak przejdziemy do pierwszych wrażeń z samej rozgrywki, przeanalizujmy pokrótce co ciekawego znalazło się w limitowanej edycji opisywanej gry. Nasze egzemplarze otrzymaliśmy dziś, na 3 dni przed oficjalną premierą  ( 14.05.2010 ).

Nie słuchajcie tego co piszę o grach! Mówię poważnie, jeżeli sugerowałeś się przy zakupie opinią, którą tu przeczytałeś, to głupio zrobiłeś. Jeśli kupowałeś grę podłóg tego, co powiedzieli ci w jakimkolwiek innym blogu, serwisie, czy czasopiśmie, to również postąpiłeś idiotycznie.

Ludzie oceniający gry są albo bardzo ugodowi (ja do takich się zaliczam), albo do przesady marudni i do tego przemądrzali (tych z kolei nie znoszę). Są też tacy „pomiędzy” i pomimo częstej nijakości ich opinii, można od biedy uznać głoszone przez nich zdanie za wyznacznik przy wyborze gry dla siebie. Tych niestety jest zdecydowana mniejszość, a i tak nigdy nie będziemy pewni, czy recenzent faktycznie ma zbalansowane podejście, czy po prostu ma grę głęboko gdzieś i pisze byle co.