Istnieje gatunek niedźwiedzi brunatnych zamieszkujących zachodnią część Kanady, charakteryzujący się dość odjechanym (jak na nasze ludzkie standardy) zachowaniem. Mianowicie nie raz tamtejsi myśliwi, czy leśnicy widzieli, jak taki misio sam dobrowolnie wchodzi w zastawione przez kłusowników wnyki. Delikwent podchodzi do pułapki i z miną przygłupa tupie nogą w nadziei, że leżące żelastwo efektownie mu się na nodze zakleszczy. Cieszy się potem niewspółmiernie, a na wszystkich dobrych leśniczych, chcących mu pomóc, warczy i odgraża się pięściami (czy tam łapami). Na razie żadna mądra głowa nie wyjaśniła, skąd bierze się takie dziwne zachowanie i radość z włażenia w pułapki. Może niepohamowana chęć zwrócenia na siebie uwagi? A może to niedźwiedzice podczas leśnych igraszek podgryzają swoich partnerów w łapy i ci potem szukają podobnych wrażeń, tyle że samotnie?

Krótka piłka:

Na Ziemi zostaje otworzona skrzynia Pandory, w skutek czego cały glob zalewa chmara mitologicznych bestii pokroju: wilkołaków, minotaurów, gryfów (gryfonów?) i tego typu tałatajstwa. Nasz bohater (to on otworzył skrzynię) został obdarzony magiczną mocą, dzięki której może leczyć się używając energii zabitych stworzeń. Pozostaje on ostatnią nadzieją ludzkości na zaprwoadzenie ładu i wytępienie potworów. Ponadto u boku dobrych żołnierzy walczymy ze złymi żołnierzami, dowodzonymi przez człowieka, który chce poskromić bestie i z ich pomocą zdobyć włądzę nad światem.

Sama rozgrywka nie wnosi nic nowego do gatunku FPS’ow. Od etap za etapem strzelamy do potworków i ludzi. To co mnie „kupiło” w Legendary to ciekawy świat przedstawiony. Widzimy jak w gruzy walą się  miasta, wszędzie toczy się walka, a gdzieś pośrodku tego chaosu stoimy my i próbujemy wykonać powierzone nam zadania. Gra cały czas zagrzewała mnie do walki odpalając nowe „majestatyczne” skryptowane wydarzenia, jak np. kraken powalający Big Bena swoją ogromną macką.

Jako, że studia ruszyły pełną parą pozwoliłem sobie na dłuższy czas odłożyć blog na bok. Mimo to postanowiłem wrócić do (w miarę swoich możliwości) regularnego pisania notek. Forma będzie inna, krótsza niż zwykle, co wynika wprost z niewielkiej ilości czasu wolnego.

Dzisiejszy odcinek „taniego grania” dotyczyć będzie nowej wersji Turoka wydanego na xboxa  360.

Akcja gry toczy się w przyszłości. Grupa komandosów wyrusza na porośniętą dżunglą planetę, celem pochwycenia złego koleżki o imieniu Kane. Co ten gość nawywijał i dlaczego ścigają go uzbrojenie po zęby żołnierze,dowiadujemy się w trakcie gry. Naszych herosów ( w tym oczywiście głównego protagonistę – Turoka) spotkało jednak nieszczęście. Ich statek rozbił się na planecie, a w katastrofie zginęła większość żołnierzy. W związku z tym zapada decyzja o porzuceniu misji,  skupieniu się na obronie i znalezieniu drogi ucieczki z planety.

Słychać tu i ówdzie głosy, twierdzące że nie da się tanio pograć, a już w szczególności jeżeli chodzi o konsole, gdzie ceny gier np. w empiku nierzedko przekraczają 200zł. Próbą obalenia tego mitu będzie nasz nowy dział na blogu, który banalnie pozwoliłem sobie nazwać ; „Tanie Granie”. Będziemy w nim opisywać gry, które bez większych problemów można kupić do około pięćdziesięciu złotych. Oczywiście skarbnicą takich tytułów jest przede wszystkim allegro i to tam głównie będziemy się zaopatrywać. Zapraszam do lektury odcinka pierwszego;

Stranglehold (cena na allegro oscyluje w granicach 30 zł).
W grze wcielamy się w rolę chińskiego policjanta o wdzięcznym kryptonimie Agent Tequila. Historia którą przyjdzie nam wraz z gliną odkrywać jest całkiem nieźle przedstawiona, mamy porwanego gliniarza, wojny gangów, zdradę, miłość i zemstę. Wszystko dobrze splecione zaskakującą intrygą. Nie ma jednak co się dziwić skoro nad grą czuwał mistrz filmów akcji -  John Woo. Kolejne elementy fabuły poznajemy raczej nie podczas gameplayu, a w zdecydowanej większości podczas częstych (acz nie natarczywych) scenek przerywnikowych.